Aronde - Critica Musica

Autor: Caroline Dufau

 

A l'abòr, los quate musicaire-as d'Aronde que sorteishen suu labèl Pagans lo permèr disc testimòni de l'encontre musicau enter Les Poufs à Cordes e D'en Haut. Aqueths dus duòs que hèn un quatuòr qui fusiona duas identitats enrasigadas, gessidas de la tradicion d'Auvèrnhe e de Gasconha.

 

 

Que ns'elabòran ua experiéncia musicau inclassabla, tota en poténcia e en finessa. Lo tèrme « Aronde », en lengatge de menusèr, que designa l'assemblatge de duas pèças de bòis, talhadas en fòrma de coda d'irongleta sengles. Los dus tròç qui cau assemblar, que son Les Poufs à Cordes – duò format de Clémence Cognet e Noëllie Nioulou, vriulonairas e cantairas d'Auvèrnhe – e D'en Haut – dab Tomàs Baudoin e Roman Colautti, membres d'Artús, que s'i hèn tots dus a la boha, a la canta, aus tamborins de còrdas, a las percussions divèrsas, puish a la contrabaisha entà Roman, a la flabuta, aus bòls cantants, a la shrutti box entà Tomàs. Duas identitats musicaus per dus pars de musician-na-s amassats per un lengatge comun de recèrca deus timbres, deus ritmes, d'ua cèrta radicalitat deu son. Lo lor ancoratge que'us balha ua grana libertat, miant a perpausicions tostemps plan sentidas.

 

 

 

Atau que son quate musicaire-as popats a la musica de bals, qui cantan en occitan, e en francés a còps. L'experiéncia que sap a l'immersion de tostemps en la musica tà dançar, portada per las poliritmias a còrdas, las vibracions de estrànsias e los jòcs ritmics qui apèran la dança. Que mestrejan tanben lo raconte sonòr, a sentir, a vibrar, a escotar, lo qui's desplega anant de suspresas en emocions. Los nau tròç deu disc que prenen lo temps de passejà's per mantuns univèrs, passant d'un tèma a l'aute. Dab ua autò de marca Simca Aronde sus la pocheta, lo disc qu'ataca dab duas bohas a l'unisson qui hèn soar un aire de nòça a la melodia esmaventa. Las còrdas que hèn anar-tornar enter branlo pirenenc e rondèu de las Lanas, espés e airejants a l'encòp, apregondits au hons deu temps per las còrdas baishas, fretadas o pinçadas. Borrèias de tres temps qu'espandeishen eveniments sonòrs e ritmicas poderosas. Puish qu'entran las vutz, las de Clemence, volanta, rica, ornamentada, e de Tomàs, vibranta, aguda, pertocanta, sostienudas per un canavàs ritmic e armonic solide. A quate vutz, qu'exploran la polifonia pirenenca acompanhada d'ua empara instrumentau, doça e tisocanta.

 

 

 

« Aronde » en arquitectura que vòu díser religar duas pèças, mes tanben en mantiéner l'escartament. Aqueth escartament que hè partida deu riquèr d'aqueth encontre, passant de dus pleiteis arronçats en parallèla, a la fusion qui cotz un ensemble. Tau com l'irongleta, ausèth migrator qui torna au primtemps au ras deus ostaus, de las bòrdas e de las granjas, Aronde que migra d'un terrador a l'aute entà estar faiçonat preus dus. Las Poufs a cordes que descriven la lor musica de vriulonairas deu Massiu Centrau coma poderosa e rafinada, en cèrca de l'espessor deus timbres e de las sonoritats, quan los D'en Haut e ns'ahupan : « la doçor afichada n'ei aciu qu'entà'vs guilhar, pr'amor lèu que rondalejaràn a l'entorn de las vòstas aurelhas los sauneis d'ua Gasconha que n'a pas acabat de'ns segotir. » Alavetz, segotim-nse, e deisham-nse suspréner.

 



Écrire commentaire

Commentaires : 0